Askere gitmeden hemen önce beraber çalışma fırsatı bulduğum yobombo.com ekibinden gelen bir eposta beni çok mutlu etti. Yobombo.com AltınÖrümcek web ödüllerinde, topluluk/sosyal iletişim katagorisinde finale kalmış. Tasarımını yaparak bir şekilde benim de katkıda bulunduğum bir projenin finalde olması beni çok mutlu etti. Tüm yobombo ekibini kutluyorum.

Oy vermek isteyenlerin:

Altın 423 yazıp 3969‘a bir SMS göndermeleri yeterli.

Ortada bir bebek vardır ve üretilmesi gerekiyordur. ..

9 kadının, 1 bebegi 1 ayda doğurabilecegini söyleyen kişiye PROJE MÜDÜRÜ denir.

1 kadının, 1 ayda, 9 bebek doğurabilecegini söyleyen kişiye PLANLAMA MÜDÜRÜ denir.

1 bebegin, 18 ayda ancak doğacagını söyleyen kişiye YAZILIMCI denir.

Dünyada hiç kadın ve erkek kalmasa o bebegin kendini doğurabilecegini söyleyen kişiye PAZARLAMA MÜDÜRÜ denir.

1 kadından, 1 bebeği, 1 ayda doğurmasını bekleyen kişiye GENEL MÜDÜR denir.

1 ayda,dokuz doğuran kişiye TASARIMCI veya METİN YAZARI denir.

Bebek falan istemediğini söyleyen kişiye ise MÜŞTERİ denir.

-Tezim sırasında bana katlanan, sıkılmadan beni yönlendiren, destek olan, sıkıntılarımı anlayan tez danışmanım Sevim Selamet’e…

-Yüksek Lisansım boyunca tüm öğrendiğim bilgilerin yanı sıra farklı düşünebilmeyi anlamamı sağlayan, bana karşı hep sabırlı olan çok değerli hocam T.Fikret Uçar’a…

-Mac atölyesinde tüm sorularıma paygamber sabrı ile cevap veren Dilek ablaya…

-Beş yıl boyunca oturduğum evimin, sinirinden çatlasa da teşekkürü hak eden ev sahibine…

-Derslerine girdiğim, daima yapıcı ve destekleyici olan tüm hocalarıma…

-Yüksek Lisansımın iki senesi boyunca (derslerin sürdüğü ilk iki sene) Eskişehir’de ki her günün neşeli ve hızlı geçmesini sağlayan Çiğdem Güreli’ye…

-Tezimi yazmamda bana ettikleri unutulmaz yardımlardan dolayı Şeref Erol’a ve Tolga Balcı’ya…

-Tezimin düzenlenmesinde ki desteği ve yardımından dolayı Yasemin Heper’e…

-Her türlü imkanından yararlandığım çok sevdiğim üniversitem Anadolu Üniversitesine ve fakültem Güzel Sanatlar Fakültesine…

-Tez yazdığım yıllar boyunca ayda bir kez Eskişehir’e gitmeme hiç ses çıkarmayan tüm patronlarıma…

-Beni cesaretlendiren tüm dostlarıma ve en önemlisi aileme…

-Ve tabi ki bunca sene boyunca beni bekleyen,destek veren, herzaman yanımda olan herşeyden çok sevdiğim canım karım Ayşegül Heper’e…

ÇOK TEŞEKKÜR EDİYORUM.

Bakışlarım dikiz aynamdan yola çevriliyor tekrardan.Artık ayağım gaz pedalına biraz daha sert basarken, sürüyor bu tek gidişlik yolculuk, anadolunun bozkırlarından boğazın mavi sularına.

“2005 yılında okulda yaptığım ve sürekli sergilenmekte olan bir kaç çalışma”

İsmini açıklamamış biri tarafından yapılan bu çalışma aslında bu tarz iş başvurularının ne ilki ne de sonuncusu. Ancak genel konseptin günlük tarzında seçilmiş olması ve tabi ki yazan arkadaşın başarılı mizahı bence bu işi oldukça dikkat çekici kılıyor. Arkadaşımız siteyi online ettiği günden bu yana hergün sitenin gelişimini (gelişememesini) çok eğlenceli ve naif bir dille bizlere aktarmış. Tabi bu kadarı TBWA için yeterli mi? Orasını bilmek mümkün değil. Siteden anladığım kadarı ile bugüne kadar oldukça az ilgi görmüş olan bu site bakalım bugün FriendFeed’e konu olduktan, hakkında yorumlar yazıldıktan sonra nasıl bir gelişme gösterecek. Şu ana kadar gördüğü az ilgi karşısındaki duygularını çok naif ve esprili bir şekilde dile getiren hatta tüm mizahını bu temele dayandıran arkadaşımız bakalım sitenin trafiği arttığı zaman da bu üslubu sürdürebilecek mi? Bu başarılı mizah yaklaşımın en zorlanacağı kısma şimdi gelindiğine inanıyorum. Eğer artan ilgi karşısında da aynı çizgiyi sürdürebilecek bir çözümü yakalar ise bence başarısını kanıtlamış sayılabilir. Sizi bilemem ama ben şu ana kadar oldukça başarılı bulduğum bu siteyi takibe aldım. Bakalım ileriki günler bize ne gösterecek.

Bugün FriendFeed’de konu ile ilgili yorumlar:

Siteden bir kaç alıntı:

Bu günlerde Dünya’nın sandığımdan daha da küçülmüş olduğu gerçeği ile yüz yüzeyim. Gelişen teknoloji ve belkide en çok internet yüzünden insanlık bambaşka bir boyuta doğru gidiyor. Dünya daha da küçülüyor.
Barış Manço’nun yıllar önce söylediği şarkıda olduğu gibi:
-Hemşerim senin memleket neree?
-Bu Dünya benim memleket!

Geçen haftalarda benimle elektronik posta yoluyla iletişim kuran Enrique Jaramillo
ile tanıştım. İnternet üzerinden gerçekleştirdiğimiz görüşmelerin amacı ise Panama’da yayımlanan “Hall arquitectura diseño + arte” sanat ve mimarlık dergisinin  benimle röportaj yapmak istemesiydi.

Bugün derginin Genel Direktörü olan Enrique bana röportajımın yayımlandığı derginin basıma girdiğini, basım bitince bir adet dergiyi bana yollayacağını söyledi. Bana da heyecanla derginin elime ulaşmasını beklemekten başka yapacak bir şey kalmadı.

Bütün bunlardan sonra ise ben hala Dünya’nın öteki ucu Panama’da yayımlanan bir dergide Türkiye’de yaşayan biri ile ne kadar rahat ve kolayca röportaj yapılabildiği, baskı aşamaları için gerekli teknik verilere sahip çalışmaların paylaşılabildiği, hatta röportaj dışında da muhabbet edip bir kaç günde bir geyik muhabbeti yapılabildiği gerçeği ile şaşkın şaşkın oturmaktayım.

Ancak bütün bu şaşkınlığın içinde emin olduğum bir şey varsa; o da günün birinde Panamalı biri ile karşılaşacak olursam, ona soracağım: “Panama’nın içinden misin kardeş?”, sorusudur.
Ne de olsa Türküz değil mi?

Aslında bu yazı yukarıda bitiyordu, ancak sevgili dostum Muammer Okumuş’un yorumunu okuduktan sonra röportajın kendisini ve benden istenilen fotomanip. çalışmalarımdan bazılarını da  paylaşmam gerektiğini anladım. Hall arquitectura diseño + arte ispanyolca yayımlanan bir dergi olduğundan dergide yayımlanan halini değil bana yönlendirilen soruları ve benim cevaplarımı sizlerle paylaşmanın daha doğru olacağını düşündüm.

Röportajı orjinal metni ile:

Mag. Stage: International Artist

1. Pro-File:
Full name: Can Oktay Heper
Age: 27
Web page: www.canoktayheper.com
Country Residence: Istanbul-Turkey
Studies: Graphic Design in master degree

2. What is a Surreal Artist?
A Surreal Artist is a person who can touch others subliminal knowledge or subconscious.

3. What is Photomanipulation?
Photo manipulation is a type of digital art. It is the technique of manipulating a photographic image either analog or digitally with similar or different elements.

4. Do you have any theme or style preferred for design?
Actually i don’t. It’s all about the mood i have, at that moment. But of course there is some other artists that i inspired by.

5. Do you think it depends on the technology at 100%?
No of course not. If some one will make a research about it they can easly see that, before computers, photo manipulation was achieved by retouching with ink, paint, double-exposure, piecing photos or negatives together in the darkroom, or scratching Poloroids.

6. Do you use your own image for photomanipulacion?
I’m using photos which i take. But it’s not necessary that i should on that photos. Some times i’m using models or different objects.

7. Do you like hands?
YES. I believe that hands have caracters. You can communicate with your hands. You can expose what you’re feeling at that moment, with just using your hands. So yes, i always like hands. They are more certain than our face

8. Those who inspire you?, your teachers
It’s a tough question. In years that i was in acadamy of fine arts, there are many names. But recently i couldn’t say some specific names. But maybe i can say that Tim Burton allways inspire me not with the design of his art (i love the design of his art) with the feel of something like HOPEFULL SADNESS.

9. Can people live and survive living with art work?
I think it’s depend on which country we live in. There are people that i know can live whit art work. But in Turkey (my country) it’s a little hard.  I’m working in advertisment industry. I’m an art director and design departmant director. With so i can live and survive.

10. What other activities you do?
I’m a scuba diving instructor and a blog writer.

11. If you could be other than yourself, for a single day, who will?
I really don’t know. I’m never want to be some one different. When i know some one that really affect me with talent or intelligence i always want to BE LIKE him or her, not just be him or her. But of course i want to be the luckiest man on the world for a single day.

12. Where you’ll be in 10 years?
I have no idea. I’m doing what i’m really want to do and what i really enjoy to do. So i believe that i’ll be happy in 10 years like i’m now.

To mind (answer with the first thing you imagine)

Panama - curiosity
Inspiration - necessity
Art - life
Architecture - consideration
a book - knowledge
poetry - soft wind
music - Soul
color - light
Your latest acquisition - Happiness
I love - life
I do not like - restriction
food - love
classical - respect
contemporary – crowded
Sexy - self-confidence
trip - excitement
God - own conscience

Hepimizin yaşamı bir şekilde sürüp gidiyor.
Günlük hayatımızda hepimizin kafasını meşgul eden binbir konu oluyor.
-Projenin kaç günü kaldı?
-Eve ne lazım?
-Toplantı çok uzar mı acaba?
-Bugün ne giysem?
-Ay sonu geliyor!
-o da beni seviyor mu?

Bu listeyi çok daha uzatmak mümkün. Ancak ne kadar uzatırsak uzatalım. Üzerinde yaşadığımız dünyayı ve doğal çevreyi bu listede görmekte zorlanabiliriz.

Biz merak ettik acaba günlük yaşantımızda çevreyi ne kadar düşünüyoruz???
Ya da düşünüyor muyuz?
Çünkü bize göre herşeyin başlangıcı düşünmekle başlıyor. Bu listeye ne zaman “dişlerimi fırçalarken musluğu kapatmalıyım” ya da “en kısa zamanda sarfiyatsız ampul almam lazım” maddeleri eklenir? Bilmiyoruz ama en azında günlük yaşantımızda bir kaç saniye bile olsa aklımıza çevre olgusu  gelirse bu sürenin kısalacağına inanıyoruz.

İşte bu amaçla diyoruz ki: Haydi sende düşünenlerden ol ve çevre için, sitedeki argümanları kullanarak bir çalışma yap ve bize yolla!  Fotoğraf albümümüzde yayımlansın sen de DÜŞÜNÜYORUM! diyenlerden ol. yada  BLOGUNDA bu kampanyadan söz et BİZE DESTEK OL!!

Ancak bir proje üzerinde çalışırken öyle anlar oluyor ki, insan işlevsellik ile alışkanlık kavramlarının karışabildiğini farkediyor.
Sektörde ki bizler (yatırımcılar, iş geliştiriciler, tasarımcılar, yazılımcılar…vs) fazla mı kolaya kaçmaya başladık acaba? Diye düşünmeden edemiyorum.
Genelde, herhangi bir konuda ” acaba bunu şöyle yapsak daha GÜZEL veya MODERN veya PRATİK olur mu?” cümlesine gelen ilk tepki ”hayır yapmayalım” oluyor. Neden hayır dendiğini soruduğunuzda ise ”insanlar buna bu şekilde alıştılar o yüzden işlevsel olmaz” gibi bir cümle duyuyorsunuz. Oysa alışkanlık başka bir şeydir işlevsellik ise bambaşka.

Bir web sitesinin mesajlaşma sistematiği hakkında, işinin duayeni, yetenekli ve istikrarlı bir yazılım uzmanına, bir öneri sunduğunuzda ”hayır yapmayalım”  deyip, bunun insanların alışkanlıklarını değiştirmek olacağını o yüzden iyi bir fikir olmadığını savunup, bu konu üzerine uzun bir tartışmaya girmesinin hemen ardından bahsi geçen mesajlaşma sisteminin yeni facebook da da kullanılmaya başlandığını görüp ”tamam o zaman yapalım” demesi gerçekten düşündürücü.

Oysa ben, içinde bulunduğumuz sektör ne olursa olsun Dünya’da ki gelişmeleri ve yenilikleri takip ettiğimiz sürece yenilikler karşısında ki tutumumuzu ve bakış açımızı değiştirmenin mümkün olduğunu düşünüyorum.

Yapılan yenilik doğru ve/veya işlevsel ise hedef kitlede alışkanlık yaratma gücüne de sahiptir. Biz insanlar sever, beğenir, faydalanır ve bunun bir sonucu olarak alışırız. Ta ki daha çok seveceğimiz veya beğeneceğimiz veya fayda göreceğimiz şey önümüze gelene kadar.
Bu böyle olmasaydı yenilik ve ilerleme diye bir şeyden  söz etmemiz biraz zor olmaz mıydı?
En azından yıllar boyunca ev telefonu kullanmaya alışmış o şekilde rahat rahat yaşarken, şimdi cep telefonumuz olmadan bırakın sokağa çıkmayı, bir odadan ötekine bile geçmez hale gelmezdik değil mi?

Sonuç olarak: Yeniliğin, işlevsel olduğu sürece, alışkanlıklarımıza ters bile olsa gözardı etmememiz gereken bir olgu olduğu kanaatindeyim.

Son yıllarda global anlamda neler oldu?

Amerika-Irak savaşı ile ortaya çıkan insanlık ayıpları, Petrol fiyatlarında rekor artışlar, Global Terör korkusu, Amerikada başlayıp hızla yayılan mortgage krizi ve bunun sonucu olarak global ekonomide ki sıkıntılar, Teknolojik ilerlemelere karşın global ısınma ve buna bağlı felaket senaryoları, doğal afetler… vs vs

Evet biraz durup nefes alalım! Bütün bunlar içinizi sıktı değil mi? Bunların yanında olumlu şeyler de var tabi. Sportmenlik ruhu, dostluk ve centilmen bir rekabet ile anılan spor organizasyonları oldu veya olacak. Avrupa Futboll Şampiyonası gibi… 2008 Olimpiyat Oyunları gibi….

Şimdi neden bunca şeyi hatırlamamız gerekti? Tabi ki mutlu olmaya ne kadar çok ihtiyacımızın olduğunu anlamak için. Evet işte bu “mutluluk” ve “doğallık”

Yeni trendler mutluluk ve doğallık üzerinden gelişiyor. Bu yıl yapılan bir araştırma sonucunda Dünya’nın en güvenilir firması Google seçildi. Tabi ki Google çok büyük, çok güçlü bir marka ama burada gözden kaçmaması gereken bir şey daha var. Google çalışanlarının çalışma ortamları ve çalışma şekilleri hakkında eminim hepiniz bir çok şey duymuşsunuzdur. Google dışında pek çok güçlü marka ve firme var. Peki neden google ı daha çok seviyoruz ve güveniyoruz? Acaba daha mutlu gözüktükleri için olabilir mi?

Şirket imajlarını, kurumsallarını düşünürken/yaratırken bunları da hesaba katmak zorundayız/zorundasınız gibi geliyor bana. Genelde büyük firmaların sapit isteklerinden biri olan “güvenilirlik” tanımı değişiyor artık. Alışıldık “güven veren firma” imajı artık iç karartıcı olmaya başladı. Yeni güvenilirlik artık neşeli, mutlu, organik ve kaliteli sözcükleri ile anılıyor. Firma imajın ne kadar mutluysa o kadar güven veriyor çünkü insanların buna ihtiyacı var.

Logo tasarımı olarak bakarsak önümüzdeki zaman diliminde daha çok, neşeli ve organik tasarımlar, doğal renkler ve karakter bazlı logolar göreceğimizi düşünüyorum.